Een team hoeft niet vast te lopen om beter te kunnen samenwerken.
Vaak is het juist interessant om met een team, directie of organisatie te werken wanneer het goed gaat — en er tegelijkertijd het gevoel is:
er zit meer in ons dan we er nu uithalen.
Meer vertrouwen. Scherpere gesprekken. Meer ruimte voor verschil. Betere besluiten. Duidelijker leiderschap en lidmaatschap. En meer van de intelligentie, creativiteit en kwaliteit van mensen beschikbaar voor de gezamenlijke taak.
Dan gaat mijn werk over bouwen.
En wat we vandaag goed bouwen, hoeven we misschien morgen minder te repareren.
Vertrouwen om het oneens te kunnen zijn
Een goed team is niet een team waarin iedereen het prettig met elkaar heeft.
Juist verschil is waardevol — als mensen het werkelijk durven inbrengen.
Daar sluit Patrick Lencioni voor mij goed bij aan: vertrouwen maakt verschil en conflict mogelijk. Daaruit kunnen commitment, aanspreekbaarheid en betere gezamenlijke resultaten ontstaan.
Wie spreekt en wie houdt zich in? Kunnen mensen elkaar werkelijk aanspreken? Kan een leidinggevende ruimte geven? Kan een team stevig van mening verschillen en zich daarna gezamenlijk aan een besluit verbinden?
Samenwerking wordt sterker wanneer mensen vrijer worden om werkelijk deel te nemen.
Een cultuur die zelf kan leren
Met een lerende cultuur bedoel ik niet een organisatie waarin veel opleidingen worden gevolgd.
Ik bedoel een organisatie die zélf kan leren.
Waar mensen open delen wat goed gaat én wat niet lukt. Waar fouten, misslagen en twijfel niet binnenskamers blijven, maar beschikbaar worden voor anderen om van te leren.
Dat vraagt om volwassen samenwerking: elkaar aanspreken, verschil verdragen, hulp vragen en vooral anderen vroeg betrekken wanneer je ergens niet uitkomt.
Niet pas wanneer een probleem groot en duur is geworden, maar wanneer de gezamenlijke intelligentie nog kan helpen om andere mogelijkheden te zien.
Zo worden individuele ervaringen collectief beschikbaar vermogen.
Een lerende cultuur onderzoekt bovendien niet alleen gedrag, maar ook de aannames en vanzelfsprekendheden eronder.
Niet alleen:
Doen we de dingen goed?
Maar ook:
Doen we nog steeds de goede dingen?
Zo kunnen mensen, samenwerking én het wereldbeeld van een organisatie blijven bewegen.
Samenwerking stopt niet bij de organisatiegrens
Klanten, leveranciers en samenwerkingspartners maken deel uit van het systeem waarin resultaten ontstaan.
Wat kunnen klanten ons leren? Benutten we de kennis van leveranciers? Waar verdedigen we ons eigen belang terwijl betere samenwerking meer waarde voor alle partijen kan opleveren?
Een organisatie die werkelijk leert, leert ook van de wereld om haar heen.
Wat gebeurt er maandag anders?
Ik werk niet vanuit één methode. Lencioni, groepsdynamiek, systemisch werk en organisatieontwikkeling bieden verschillende perspectieven.
Maar uiteindelijk telt wat er in de praktijk verandert.
Welk gesprek wordt nu wél gevoerd? Welke verantwoordelijkheid wordt genomen? Welke aanname gaan jullie onderzoeken? Wat gaan jullie uitproberen?
Ervaring. Reflectie. Experiment. Feedback. Bijstellen.
Zo ontstaat ontwikkeling midden in het werk.
Als er meer mogelijk is
Misschien functioneert jullie team goed en wil je naar uitstekend. Misschien groeit de organisatie en vraagt dat om ander leiderschap en andere samenwerking. Misschien wil je een cultuur waarin mensen werkelijk meedenken, verantwoordelijkheid nemen en blijven leren.
Of misschien weet je eenvoudig:
we beschikken over meer kwaliteit dan we momenteel gezamenlijk benutten.
Dan werk ik graag met jullie.
Niet omdat er iets kapot is, maar omdat er meer mogelijk is.
En als een specifieke werkrelatie wél ernstig beschadigd is, is er Vastgelopen werkrelaties.
Herken je hierin een ontwikkelvraag voor jouw team, directie, bestuur of organisatie?
Neem dan contact met me op. Dan onderzoeken we waar jullie staan en wat een passende volgende beweging is.
